De hemel op aarde bestaat!

Tofongeloofelijksupermegaformiweldig!

Wel ontzettend lang moeten wachten bij het loket voor de aanvraag van ons MKV. Maar dit is nu eindelijk inorde,Olé! 

Een duidelijke uitleg gekregen over de inhoud van mijn stage. Ik maak een update van een handleiding voor scholenbanden scholen, vorig jaar hebben hier al twee studenten aangewerkt.

Enorm interessante taak! Ik ontwikkel hiervoor een draaiboek bij het maken van lessen en geef  algemene informatie, die de scholen hier kunnen gebruiken bij het aangaan van een scholenband.

Druk druk druk, het leven hier in Suriname begint steeds drukker voor ons te worden. We hebben ons plekje gevonden en de activiteiten en taken vinden ons. 

Een enquête stelde we deze week ook op. Zo krijgen we een beter zicht op de noden die de scholen nog nodig hebben.

We (Lien, Tina en ik) hebben hier heel leuke studenten leren kennen waarmee we al vaak iets gaan drinken zijn en dit weekend op uitstap zijn geweest.

Een dag met bruin, zwart, geel,.. (kortom alle kleuren wat water niet moet hebben). Omdat ons moedersuriname de watertank voor ons kuisde.

Een Borgoe cola met ijs en lemon leren drinken. Dit was een zeer gezellig avondje met ons moedersuriname!

KweetnioeGEWELDIGweekendgehad!!!


We hebben het paradijs op aarde gevonden en dit namelijk op Danta Bai!



Letterlijk betekent Danta Bai 'geruis van de stroomversnelling'.

De sfeer in ons mini busje!

We vertrokken s'morgens heel vroeg met onze fiets naar het huis van Yanka, Anouk, Kris en Charlotte (Dit zijn de Belgische studenten die we hier hebben leren kennen.) Daar werden we opgepikt door Ali (Onze gids voor dit weekend) Jasmine, Stijn en Ilona (De andere Belgische en één Nederlandse student die we hier hebben leren kennen.) zaten al in het mini busje.

Na een lange rit (ongeveer 3 uur) en vele verschillende uitzichten:

• Een weg waar alleen maar vrachtwagens op reden om bauxiet te vervoeren.
• Een fabriek waar bauxiet vroeger tot aluminium werd verwerkt. Deze fabriek is enkele jaren geleden gesloten.
• Grote elektriciteitsmasten die ook dienen om het adres van mensen aan te geven. De masten hebben nummers en liggen op een hele lange baan. Achter die masten liggen dan dorpen.
• We zijn koeien tegen gekomen maar telkens maar één per plek. (Ze staan dus niet met z'n allen gezellig samen te grazen, maar verkiezen een plek voor hun ééntje. Grappig zicht! Die koeien zijn hier precies rondgestrooid.)
• Hoge bergen
• Smalle, kronkelige, boebelende wegen.
• Een ongelooflijk prachtige natuur!

Toen we aankwamen op Danta Bai hebben we eerst van het uitzicht mogen genieten. 
Vervolgens zijn we in een hutje onze hangmat gaan hangen.
Lien en ik hadden als enigste geen klamboe bij. Hier voelden we ons wel even onprettig bij, maar uiteindelijk heb ik toch geslapen als een roos, in mijn legerhangmat!
Toen kwam Ali ons halen voor een frisse duik! Hier had ik enorm veel zin in, maar toen ik zag waar we dit gingen doen kreeg ik spontaan iets minder zin. Zoals de meeste onder jullie weten, ben ik bang om met mijn hoofd onder water te gaan. Nja waar gingen we onze frisse duik nemen, in een stroomversnelling. Gekund wel al raadden hoe hard mijn hart begon te kloppen!
Toch heb ik me niet laten kennen en als een echte waterrat (Oké, ietsiepietsie overdreven) heb ik de waterversnellingen getrotseerd. 




's Avonds zijn we het bos (zoals ze hier de Jungle noemen) ingetrokken. Ali toonde ons interessante tropische planten, bomen, ... 
Na eventjes te wandelen kwamen we aan in een dorpje. WAUW! Houten hutjes met een strooien dakje. Echt knap! 

Ali demonstreerde ons hoe je met een blad
(speciaal blad, ook hiervan ben ik de naam vergeten)
bellen kan blazen.

Ik en de zeer knappe boom!

Deze vrucht kon het geluid van een vogel nadoen.
De mensen gebruiken dit dan ook
 om 'de' vogel (ik ben zijn naam vergeten) te roepen.

Bij het tweede dorpje hadden we een prachtig uitzicht. Hier stonden we dan allen te genieten!

Want een foto zegt meer dan woorden!

Wij!

Ik en Gérare de vogelspin.
(Ik weet niet of dit zijn echte naam was,
 maar vind het hem wel staan!)

Toen we terug kwamen van onze tocht kregen we bezoek van een beestje! Een vrij groot beestje, waar de meeste (vooral meisjes) weg van zouden lopen en luid krijsend op een stoel van zouden belanden. Awel dat beestje, genaamd vogelspin, heb ik eerst even per ongeluk! laten vallen en vervolgens terug opgeraapt en op mijn arm een wandelingetje laten doen. Het kittelde heel erg en ik had geen bang!

Zondag stonden we op met regen. Jammer, maar dat hield ons niet tegen om in de boot te stappen. (Oké, we hebben wel even gewacht tot het wat minder hard regende!)
Het was wel een zalig gevoel, zo met ons haren in de wind en de regen op onze gezichten = Genieten!


Even later kwamen we aan bij een dorpje. Het was een heel mooi groot dorp met houten hutjes en huisjes en een schooltje en bidplaats. 


Van Ali leerden we hier enkele Saramaccaanse woorden (Dit was de lokale taal daar.): 
'Un Denoo' = Goedenmiddag/-avond
'Duumúnu' = Tot ziens


Vervolgens gingen we door naar een tweede dorpje. In dit dorpje woonde nog familie van Ali. Hier zijn we dan getrakteerd op een fris drankje. Dat smaakte wel, want ondertussen stond de zon al op onze gezichten en ruggen te branden. 
In het dorpje verzamelde we ook zalig geurende kruiden.

Toen we terug in de boot stapten begon het weer heel hard te regenen. Ali had ons in het begin van de tocht gezegd dat we een kruidenbad gingen nemen. Dit met de zalig geurende kruiden die we daarvoor verzameld hadden. Ik dacht dat dit niet meer door ging gaan., maar niets was minder waar. Plots stopte ons boot aan een hoge stroomversnelling. (Mijn hart begon weer duizend keer sneller te kloppen.) 'Uitstappen' zei Ali. Wij keken elkaar allemaal aan van hunk!,maar deden wat hij zei. We kropen (de enige al iets handiger als de andere) uit de boot. We deden onze kleren uit en gingen in een rustiger deel van de stroomversnelling zitten.

Het kruidenbad.

Vervolgens dompelde Ali de kruide onder water en kneep deze uit boven onze hoofden. De geur was heerlijk. Ook heb ik me hier gewaagd aan een sprong van een rots in het stromende water! (Een heel avontuur voor mij!)

Den hoop aangekomen bij de plek van het kruidenbad.
(Kris, Stijn, Yanka, Jasmine, Lien, Tina, Ilona, Anouk en ik, Charlotte staat achter het fototoestel)

Ik al springend van een rots in het wilde water!

Ik fier op mijn eigen dat ik het gedaan heb!

Lekker droog!

Na het eten zijn we de prachtigoverweldigende Jungle in getrokken. Het is moeilijk om deze belevenis te omschrijven dus check mijn foto's die ik hierbij voegde. We hebben veel dieren gezien. Apen, slang, spinnetjes, hol van tarantula (maar zij zelf was niet thuis), parasieten, vogels,...

Het toffe team van 10!

Energie verwekkende vrucht! 

 

Het parasietennest waar ik met mijn vinger heb overgewreven omdat Ali beweerde dat het naar een nieuwe keuken rook. Ik vond dit eerder een muffe oude keuken, ieder zijn eigen mening natuurlijk! 

De apenkam. Apen kammen hun haren hiermee.
Je hebt ze in verschillende vormen.
Ook heb je een soft, medium en hard in.

Ali heeft mijn naam in het mos van een boom geschreven.

De volgende dag (maandag) was het de verleg- je- grenzen- avontuur- dag!

Vis aan het kuisen.

We werden in twee groepen verdeeld. Anouk, Yanka, Kris, Stijn (de Nederlander) en ik zijn rustig begonnen. We hebben enkele piranha's gekuist en ontdarmd, vervolgens zijn we er enkele gaan proberen te vangen, maar ik denk dat ze dit door hadden en expres op een andere plek zijn gaan zwemmen! De ***!

Klaar om te kabelbanen!

Vervolgens zijn wij aan het echte werk begonnen! Namelijk ons beveiligen voor onze rit aan de kabelbaan. (Dit is een soort van deadride, maar niet pijlsnel naar beneden, maar van boom tot boom hoog in de lucht over water en jungle.) Dit was zalig, zalig, zalig euh en ja ongelooflijk! We hadden een prachtig uitzicht daar boven tussen de bomen maar ook aan de kabelbaan boven het water. Als ik kon zou ik dit zeker nog eens over willen doen. Het was echt genieten!

Uitzicht van op de kabelbaan.

Op het einde van de kabelbaan konden we een Jane(tarzan)swing doen, dit konden we beveiligd doen. Ik kroop er als eerste op en vond dit wel neig (zoals mijn huisgenoten dit zouden noemen) cool! Vervolgens zette ik mijn grote mond op tegen Donald (zo noemde onze gids van de kabelbaan) 'Hej Donald, kan je dit ook doen als een echte Jane en dan zo landen in het water?' Tot mijn grote verbazing antwoordde Donald: 'Ja tuurlijk, ga wel even in het water voelen of er geen takken zitten die je lichaam kunnen doorspiesen.' MMMMmm.. dacht ik! Maar Kris kroop het water voor ons in om dit te gaan checken.

Na de Jane-sprong even bekomen.

Vervolgens deed ik wat mijn grote mond gevraagd had en ik kroop op de ladder omhoog naar de Janeswing! Halleloeja! OOO GOD! WTF! en nog veel andere benamingen voor waar ben ik aan begonnen, weerklonken in mijn hoofd. Totdat ik plots besliste go hanne go. Daar ging ik dan ik vloog tot het hoogste punt en loste het touw. Mijn volgende reactie toen ik terug boven kwam was: AUUUUUWWW!! Ik was namelijk plat op mijn rug terecht gekomen en dat deed niet echt goed! 
Omdat de eerste keer tegensloeg wilde ik dit nog een tweede keer proberen. Met een even klein hartje als daarvoor kroop ik weer ettelijke meters omhoog en hier ging ik terug. Deze keer dacht ik een bolletje te maken, zodat het neerkomen wat leuker zou zijn. Mmm mispoes! Ik kwam recht op mijn poep (voor de Nederlanders onder ons 'kont'.) terecht en heb de hele avond een beetje pijnlijk gezeten :). Ach het maakt me sterker niet?! :p


Nadien hebben we dan van onze lekkere piranha's kunnen genieten en zijn we met het busje terug naar huis getrokken.


Ja zoals jullie wel al door zullen hebben, ik heb hier de tijd van mijn leven!
Waar ik ook telkens van verschiet is hoe lang mijn blogs zijn. :) Dus jullie hebben wel even (hopelijk) leesplezier! 


Duumúnu!!!


Ps. Foto's van mijne 'bangelijke' Janeswing komen er nog op!