Voorbij gevlogen!

Jo Iedereen!

Tot mijn grote spijt moet ik aankondigen dat dit mijn allerlaatste blogbericht is dat ik in Suriname geschreven heb.
Ik heb het hier ontzettend naar m'n zin gehad, maar ik denk dat ik dat duidelijk genoeg heb laten doorschijnen in mijn vorige blogberichten. ;)
De afgelopen maand heb ik nog een heleboel fantastisch leuke dingen gedaan. Deze kunnen jullie hieronder nog lezen.
Veel leesplezier en tot over enkele dagen!

STAGE

Mijn stage is afgerond, maar voor dit kon gebeuren moest ik natuurlijk mijn handleiding kant en klaar af geven.
Hier heb ik nog heel hard aan zitten werken. Ik was dan ook ontzettend blij dat de handleiding met veel enthousiasme werd ontvangen door alle leerkrachten.
We (Tina en ik) hebben 17 en 18 mei een workshop gehouden. Tijdens deze workshop hebben we onze handleidingen voorgesteld en er enkele activiteiten rond georganiseerd.


Ook heb ik de leerkrachten de nieuwe scholenhandpop voorgesteld. Ik ben zeer vereerd dat mijn idee eindelijk is doorgebroken en dat er binnenkort een Belgisch vriendje van mij de scholenbandscholen zal vergezellen.
Samen hebben we dan een naam gekozen. Ik had enkele leuke Belgische namen bedacht, maar de leerkrachten besloten hem Subelg te noemen. Hier heb ik me uiteindelijk maar gewoon bij neer gelegd.


Voor de rest heb ik ook te horen gekregen dat ze mijn handleiding waarschijnlijk gaan vertalen. Zodat deze ook gebruikt kan worden in de andere scholenbandenlanden. (De scholenbandenlanden zijn o.a.: Zambia, Rawanda, DRC Congo, Zuid-Afrika, Vietnam, Zimbabwe, Ecuador, Malawi, Kenia, Cambodja)  Hoe geweldig zou dat niet zijn!


Deze week heb ik mijn eindpresentatie gegeven en ben ik ook langs geweest bij de Thompsonschool. (Bijzonder secundair onderwijs)
Ik ben dan ook tot de conclusie gekomen dat ik later echt juf wil worden in het buitengewoon onderwijs en dat ik me er dan ook volledig voor zal inzetten!

HET PARELHUIS (weeshuis)

Over deze lieve schatten vertelde ik jullie al meer in mijn vorige blog. Sinds ik terug ben van zanderij 1, ben elke vrijdag samen met Stijn naar het weeshuis geweest. Samen met die kido's heb ik tal van leuke dingen gedaan!

• Ik ben samen met Stijn en 6 kido's naar het kinderboekenfestival geweest. Het kinderboekenfestival is een festival waarbij ze kinderen op een heleboel leuke manieren aanzetten tot lezen.
• Ik heb samen met Tante Jo (een stagiaire die in het weeshuis stage loopt) alle Kido's een nieuwe gedaante gegeven! het werden prachtige
• Spidermans
• prinsesjes
• vlinders 
• clowns
• ...
• Ik heb gevraagd aan de huiswerk begeleidster of ik haar kon helpen. Dit vond ze een ontzettend goed plan, omdat ze vaak handen te kort heeft. Ze heeft me dan ook direct enkele taken gegeven. Ik heb de kinderen elke vrijdag bij hun huiswerk geholpen. Zeer leuk om te doen! Zo heb ik toch nog een beetje kunnen lesgeven.

• Ik heb ook nog gevoetbald, gelachen, gedanst, getoverd, geknuffeld, gelezen, gesproken, gesprongen, gegeten, gepuzzeld,... met de kinderen

Het afscheid viel dan ook wel zwaar. Ik vind het ontzettend hard om te zien dat ze zich in die korte tijd zo hard aan mij gehecht hebben. Nu moeten ze weer afscheid nemen en dan hebben ze al zoveel gedaan. Ik hoop dat er nog veel stagiaires stage kunnen lopen in dit weeshuis, want de kinderen hebben dat nodig! Van de 'tantes' alleen gaan de kinderen niet veel liefde en geborgenheid krijgen.


Ik heb er een hele leuke tijd beleeft en ik hoop dat ik iets heb kunnen bijdragen, maar ik geloof dat alle kleine beetjes helpen!

UITSTAPPEN

Bigi Pan (28 - 29 april)

Hele leuke uitstap! 
Wat hebben we gedaan:

• We zijn vertrokken met een busje voor een gezellige trip richting Bigi Pan.
• Onderweg zijn we een tal van keren gestopt:
• Onze eerste stop was in Groningen (Nee we zijn niet tot in Nederland gereden!) Hier is Suriname is er ook een dorp met de naam Groningen. Hier hebben we een heleboel geschiedenis gekregen van onze Gids.
• Onze tweede stop was in Wageningen. Hier hebben we een gezellige wandeling gemaakt en wat foto's getrokken van een verlaten fabriek.
• Onze derde stop maakten we aan de zeedijk van Nieuw Nickerie. Hier kregen we van onze Gids nog wat interessante geschiedenis, een prachtig uitzicht en lekker eten!
• Onze vierde stop was aan ons bootje. Hier laadde we ons materiaal in en vertrokken we richting Bigi Pan. De gids had ons verteld dat we best een lange broek aandeden, maar omdat ik al meerdere keren in een bootje had gezeten en de wijsneus wilde uithangen heb ik deze broek niet aangedaan en Man wat had ik daar spijt van! Het zit daar vol, maar dan ook boemeste vol met muskieten. We werden helemaal platgestoken! Ik wist al met welke outfit ik huiswaarts keerde en heb de rest van de trip heel flink naar onze Gids geluisterd!
• Bigi Pan:
• We kwamen aan bij een huisje op het water = mooi uitzicht, gezellige geluiden, alleen wanneer je slaapt moet je er wel snel van naar de WC!
• We zijn s'nachts gaan vissen vangen. Samen met enkele andere durvers ben ik uit het bootje gesprongen op zoek naar een groote vis! Deze heb ik niet gevonden, wat er wel gebeurd: Ik was door en door nat en had het koud + de muskieten aten mij met huid en haar op!
• We hebben kunnen genieten van een heerlijke Saoto Soup (Dit is mijn lievelingssoep!) en een gezellig avondje spelletjes spelen!
• 's ochtends gingen we vertrekken naar het grote modderbad. Dit was dan ook de reden waarom ik super graag naar Bigi Pan wilde komen! Heel de ochtend heeft het geregend en toen we dan uiteindelijk alle moet bij één verzamelde voor een natte boottocht naar ons heerlijk modderbad klaarde het op. Olé! We hebben zalig genoten van het modderbad want hoe vettiger hoe prettiger! (Aurora en Raurora miss moeten we eens een tripje plannen naar Bigi Pan: zo'n groot modderbad hebde van u leven nog ni gezien!)
• Dan namen ik (met lange broek en trui) afscheid van het mooie Bigi Pan en keerde we huiswaarts.

Koninginnedag (30 April)

Ja ik weet het ik ben geen Nederlander, maar omdat ik van feesten hou en ik samen woon met een Nederlander heb ik het gevierd en hoe!
We zijn samen gezellig Surinaams/Nederlands gaan eten in de Zus & Zo. Tegen een uur of 10 brak daar een grootse oranje party los! Gedanst, gedanst, gekletst, gedanst en gekletst dat hebben we daar gedaan totdat er een party bus verscheen. Deze party bus nam al enkele feestvierder mee naar Touché. Wij dachten met de volgende te gaan, na een uurtje wachten hadden we allen door dat er geen volgende meer kwam. Snel belden we een taxi zodat onze dansende benen het feestje konden verder zetten in Touché! Het was een gezellige avond vol oranje! (en ik ben tot het besluit gekomen dat ik dat echt geen mooie kleur vind!)

White Beach (5 mei)

Het was een mooie warme dag en de virola straat 12 besloot deze dag verder te zetten op white Beach.
We fietsten naar het stad waar we met duuzend (oké een ietsiepietsie overdreven) in een busje werden gestoken en vertrokken richting onze bestemming: Wit strand en water!
In het busje voerden we een stoelendans uit, ik zat eerst vooraan en kwam tegen het einde van de rit achteraan te zitten. Heerlijk de Surinaamse bus!
Het werd een zalig dagje genieten en ontspannen!

Peperpot + Kathedraal (6 mei)

Samen met Tina en Lien vertrok ik al vroeg in de ochtend richting de grootste houten kathedraal ter wereld! Daar hebben we de mis van 10 uur bijgewoond. De mis duurde wel geteld 1 uur en 45 minuten, maar ik vond het een leuke ervaring!


Toen de mis gedaan was, vertrokken we richting peperpot. Hiervoor moesten we de Suriname rivier over. Nja zwemmen is te ver, via de brug is levend gevaarlijk, mm .. de boot dan maar! Een bootman stond ons al op te wachten en heeft ons veilig afgeleverd aan de overkant. 
Het was een hele hete dag en de frisse wind door onze haren tijdens het fietsen deed deugt, nu ja het deed niet zo'n deugt toen we heel Commewijne hadden afgefietst en nog steeds niet bij onze bestemming waren. Toen Plots! we op een weg kwamen met de naam 'WEG NAAR PEPERPOT' Hoeraa we zaten juist, maar naar welke kant moet je gaan bij een weg die weg naar peperpot heet? Wij hebben voor de rechterkant gekozen en na een kwartiertje fietsten kwamen we aan de achterkant van peperpot aan. Peperpot is een natuurreservaat dat vroeger een koffie- en cacaoplantage was. 
Moe, rood en voldaan kwamen we terug aan!

Matu Eco Island 

Dit weekend kan ik in één woord omschrijven! Het was
SuperrelaxedmeteenzaligzwembadeneenmooiuitzichtenlekkeretenensuperfijngezelschapenjaeenongelooflijkknapuitzichteneenmooieprachtigezonsondergangengoedweerenzaligevisjesdiededodehuidcellenopeteneneenprachtiguitzichtengewoonPUURGENIETEN!

Voetbal

De afgelopen week ben ik ontzettend veel naar voetbal gaan kijken. Het kriebelt dan ook super hard om terug te beginnen voetballen, maar we zullen nog wel zien!
19 mei ben ik in de sportarena geen kijken naar de champions leak finale, dit werd georganiseerd door Heiniken, geen goed bier, maar wel een leuk initiatief en ik ben nog nooit zoveel keer op een groot scherm geweest. Eerst zag je me afgaan tijdens een partijtje tafelvoetbal, dan zag je me gewoon passeren, dan zag je me nog eens gewoon passeren, dan werd het partijtje tafelvoetbal nog eens afgespeeld en als laatste moest ik de vollybal move die ik met een voetbal had gedaan nog eens opnieuw doen voor de camera Olé! (vond ik niet leuk!) Het werd wel een gezellig dagje al was de match zeer frustrerend!


Vervolgens ben ik naar twee Parbo Cub wedstrijden gaan kijken. De ene was Vitesse tegen Frans Guyana (Woensdag 23 mei) en de tweede waren de Suriprofs tegen Frans Guyana (Vrijdag 25 mei). Overdreven goede matchen waren het niet, maar ik heb genoten van de sfeer en het partijtje voetbal!


Zo lieve mensen, dit was het dan! Het einde van mijn avontuur is in zicht, ik heb er ontzettend van genoten en heb veel bijgeleerd over mezelf, maar ook over het onderwijs hier in Suriname en bij ons!


I <3 SU!


Gegroet en tot over enkele dagenl!
Hanne

Sfeerplaatjes

Den Jos die voor de tweede keer crashte.

Putten: Opvullen geblazen!

De opvullers!

Na al dat harde werk verdiende we een Parbo!

Ik en DE slag!

Den Jos toen hij voor de eerste keer vast zat.

Uitzicht Galibi.

Uitzicht vanop Wijdeboschbrug: Paramaribo @ night.

Klaar om te gaan raften!

Mmmm.. Bakabana's

De overlekkere cake van mijn moedersuriname!

Brokopondo meer

Bahaa Piranha!

De was op z'n Surinaams.

Blikken openen op z'n Surinaams.

GENIETEN! (Lelydorp)

Watergymnastiek

Wedstrijd, Kris wint met een seconde voorsprong, dit ze je duidelijk!

Al dat lekker eten ervan af werken!

Een uur Suriname! (of langer)

Hellow België!

Fawaka?!

Het is weer een tijdje geleden dat jullie nog hebben kunnen meegenieten van mijn wilde avonturen en mijn leerrijke schoolervaringen, maar niet getreurd! De verhalen die je deze keer gaat lezen, daar kunnen mijn vorige blogverhalen niet aan tippen!

Back to basic/Brownsberg

In het weekend van 24 - 26 maart gingen we back to basic. Na een sfeervolle rit en een zaligmetohzomooiuitzichtgenietend boottochtje op het brokopondomeer, kwamen we aan op ons back to basic eiland.

Hier werden we verwelkomd door een stel vissers en een boel diepvriezen.  Deze laatsten keken ons zeer verroest en verwaarloost aan. Ook ik kon hen niet vertellen wat ze op een strand zonder elektriciteit kwamen doen. Zonde van de mooie diepvriezen, maar nog meer zonde van het prachtige uitzicht.

Na de warme verwelkoming, gingen we bomen hakken. Hiermee bouwden we dan onze slaapplaats. Iedereen was een beetje moe (om niet te zeggen serieus goed aan het stinken en nat van het zweet), dus een frisse duik in het water deed dan ook ongelooflijk goed.

Toen we in het water zaten, werd duidelijk dat we niet de enige aanwezigen waren. Er zaten ook nog enkele vissen. Omdat iedereen honger kreeg en omdat die vissen er zo ontzettend lekker uitzagen, gingen we over tot actie! Geen enkele vis was nog veilig voor de Belgische crew met hollander!

Om de beurten gingen we met onze vislijn het water in. Vele hadden al snel beet, bij andere werd hun geduld wat langer op de proef gesteld en bij nog andere haalden de vissen 'grappige' mopjes uit.

Ik hoorde bij de laatste twee groepen. Na zeker een half uur in het water te hebben gestaan had ik eindelijk beet, of dat dacht ik toch. Met veel lawaai en met een groot jolijt haalde ik mijn eerste 'vis' binnen. Toen die eenmaal boven kwam ontdekten we allen dat ik een mangopit had opgevist. (Wel een hele grote, zo'ne grote hebben gelle nog ni gezien!) Na een lange lachbui van schaamte en met een rood gezicht (ook wel van het verbranden!) wierp ik de hengel terug in het water. Een tijdje later was het dan echt zo ver: Hanne Claes had haar eerste mooie van middelmatige grote piranha gevangen. Na een vreugde dansje samen met mijn vriend de piranha besloot ik hem te doden en open te snijden, zijn darmen eruit te halen en hem in stukjes te snijden.

Zo'n heerlijk maal heb ik in m'n leven nog niet gehad!

Wanneer het donker werd vertrokken we op kaaimannentocht. Hier keken we met z'n alle heel erg naar uit. Want we hadden nog steeds geen enkele kaaiman gezien.

Na enkele minuten varen op een het brokopondo meer, het meer dat vol staat met dode boomstammen en die je dus niet ziet staan in het donker, hadden we al snel door dat er iets niet pluis was. Het was namelijk al een tijdje geleden dat we nog aan de kant gingen varen, hier zitten de kaaimannen namelijk, en Ali (onze touropperator) en de bootman werden wat zenuwachtig.

Conclusie: 

8 Belgen, 1 hollander en 2 Surinamers waren verloren gevaren op het Brokopondo meer.

In het begin konden we er allen nog mee lachen, maar na een tijdje begonnen we één voor één onze zin voor humor te verliezen.

Toen we eindelijk ons kampvuur zagen, sprongen we met zen alle uit onze boot om Anouk, die achter gebleven was en het zand te kussen. Wat waren we blij dat we de nacht in onze lekker gezellige warme hangmat konden doorbrengen.

S'avonds genoten we nog van een lekkere borgoe, de zalige warmte van het kamvuur en de prachtige sterrenhemel!

De volgende dag gingen we s' ochtends schieten op apen, deze zijn we niet tegengekomen dus hebben we een leeg flesje water doorboord met kogels.

Ik denk dat ik dit een leuker gevoel vond dan wanneer ik een aap had vermoord.

Vervolgens vertrokken we naar brownsberg.

Kort samengevat:

• Prachtige plek
• Zotte slijkerige steile dicht tegen de afgrond avontuurlijke weg
• Leuk gezelschap
• Prachtig uitzicht
• 2 enorm mooie watervallen: de Leo en de Irene
• Lekker eten
• Zat Ali gezelschap aan het kampvuur
• Lekker uitslapen, dit omdat het zat Ali gezelschap zich overslapen had.
• Leuk busspelletje op de weg naar huis. Jammer genoeg won Kris.
• Uit het raam hangen met de haren en armen in de wind = Zalig!

Rallyvallen/Voltzberg

Onze laatste trip met zen allen en wat voor trip!

Een zalige trip:

• We genoten van bangelijke uitzichten. Zowel op de Voltzberg als aan de Rallyvallen waar we sliepen.
• We genoten van elkaars gezelschap en van de heerlijke Sauto Soep die Marcel voor ons bereidde.
• We genoten van een frisse pint in een koreaal.
• We haalden heerlijke 1 april grappen uit!
• We genoten van het voeren van een duizende aapjes.
• We genoten van een stevige wandeling van wel geteld 8 uur!
• We genoten van de hevige regenbui. Hier genoten we enkele seconden van, de rest van de tijd vervloekten we ze.
• We genoten van de busrit naar huis, waar Stijn een halve snor opliep, kris een gevecht meemaakte met een tal van vrouwen, we een heerlijke pint kregen aangeboden, maar waarvan de helft op onze schoten neerkwam.
• We genoten van uit het raam hangen en de wind die door onze haren blies.

Kortom we genoten van onze laatste trip!

Palulu

Op donderdag 5 april vertrokken we (Tina en ik) met een deel van het lerarenteam van O.S Clevia naar Palulu.

Wat hebben we hier gedaan:

• Gegeten
• gegeten
• gegeten
• gezwommen
• gegeten
• gegeten
• en euh gegeten,..

Het was een hele fijne trip, maar tijdens deze trip bleef het onafgewerkte werk door mijn hoofd spoken.

Paasvakantie

Paasvakantie, paasVAKANTIE, ja je leest het goed, normaal gezien neem je in de paasVAKANTIE, vakantie! Nu dit is niet het geval geweest. Ook al denken velen onder jullie 'Amai, die Hanne die is het er nogal van aant nemen ze!'

Nu wil ik niet zeggen dat ik niet geniet van mijn tijd hier en dat ik hier helemaal bezwijk onder het werk, maar ik werk ook hard.

Zo ben ik al heel de paasvakantie bezig geweest aan mijn handleiding en tot grote vreugde (met vreugde dansje en sprong enal) mag ik aankondigen dat het eindresultaat in zicht is! Olé! Ik heb al vele ideeën opgesomd en uitgewerkt. Enkele ervan moet ik ook nog uitwerken in lesvoorbereidingen.

Hieraan ben ik nu volop bezig. Ik hoop dat deze tegen het einde van de paasvakantie klaar zijn.

De rest van mijn vakantie dagen vul ik met het maken van een vertrekkersgids voor de studenten die volgend jaar naar dit prachtigezaligeavontuurlijkemannenfluitendezotteauto'srijdendeschattigekinderengekkeleerprestatiesongeloofelijkeschone Suriname komen.

Ook ben ik vollenbak bezig aan het reflectieverslag dat we om de twee weken moeten schrijven voor Lessius. Dit is ook altijd een hele boterham. Want we moeten namelijk elke competentie van een leerkracht bespreken.

Nu tussen al dat werk door, had ik natuuuurlijk nog tijd voor ontspanning. Ik zou niet Hanne Claes heten, moest ik niet iets tot op het allerlaatste moment laten liggen!

Apoera en Blanche Marie/ AVONTUUR

Hier zou ik een heel boek over kunnen neerpennen, maar omdat ik denk dat jullie leestijd en aandacht dan helemaal verdwijnt vat ik het even 'kort' samen:

Het ging een leuke trip worden van vier dagen. Leuk was de trip zeker en vier dagen heeft hij ook geduurd, maar buiten leuk, zijn we ook in een heel avontuur verzeild geraakt.

Het begon al toen we vertrokken. De batterij van onze jeep was stuk, met als gevolg:

• dat we een hele poos buiten op een bankje hebben zitten wachten. Een hele poos is hier 1 uur, al dan niet langer.
• dat we onze motor niet meer mochten stil leggen en de hele tocht van wel geteld 10 uur met een draaiende motor verder zetten.

Veilig aangekomen in Apoera kregen we een lekkere maaltijd en een mooi uitzicht aangeboden. Later op die avond, nam Dion (onze gids) ons mee op een nachtelijke tocht. Lien, Tina en ik mochten tijdens deze nachtelijke trip op het dak van de jeep zitten. = GENIETEN: de wind door je haren, de sterren boven m'n weelderige haarbos (dit kwam dus door de wind dat door mijn haren waaide.)

Tijdens die nachtelijke daktrip heb ik weer enkele dierenvrienden bij gemaakt. De vriendschap tussen mij en de slang liep wat moeizaam, uiteindelijk hebben we dan besloten gewone kennissen te blijven.

Toen we later op de avond terug kwamen van deze prettige ervaring stond er nog een Braziliaans dansfeest op het menu. Heerlijk! Ik genoot van de salsamoves en danste deze dan ook alsof ik nooit iets anders had gedanst, tenminste dat dacht ik op dat moment. 

De volgende dag stonden we tegen 11 uur op, dit ben ik niet meer gewoon, maar vond het wel prettig om nog eens uit te slapen. Nadat we 3 uur hebben staan inpakken, met onze duimen hebben zitten draaien, hebben zitten genieten van het uitzicht en hebben zitten wachten op Dion die naar de winkel was, konden we eindelijk vertrekken. Waar we uiteindelijk plots terug een tussenstop bij de winkel moesten maken, want wat bleek deze was nog niet open.. Vreemd: waar was Dion dan een hele tijd gebleven?

Dit gezegd zijnde vertrokken we boven op het dak naar DE Blanche Marie (Ongeloofelijk mooie waterval, voor meer informatie en beschrijvingen zie hieronder). We maakten even een tussenstop bij:

• een indianen dorpje, heel interessant om te zien hoe de mensen leven.
• een oude opslagruimte voor treinen, maar vermits er geen treinen meer rijden in Suriname, hebben de vleermuizen en kakkerlakken hier hun intrek genomen. Ook zeer interessant om te zien.
• een treinspoor, waarop zoals je waarschijnlijk al wel kunt raden geen enkele trein meer rijd, maar waar naast we wel sporen van een jaguar hebben gespot en zelf hebben nagebootst.
• een verottekapottemetbalkentussenuitverwaarloosdehoute brug, waarbij we ons beschermstuk van de brandstoftank  zo goed als verloren, deze hebben we de hele weg mogen aanhoren. Het ging van 'iiiiieeeeppp, crushchhhshshg, ieeepppppssss, chrashhdfghss,...'.
• een slijkerige ondergrond waarin onze jeep 'Jos' (Meer info over Jos en zijn naamgeving vindt u hieronder terug) in vast gereden was en waar we na een uur en een aantal zwart geblakerde planten later veilig uitgeraakten.
• ons huisje waarin we gingen verblijven enkele meters van de Blanche Marie.

Hier hebben we dan genoten van een heerlijk stukje boskonijn, Tina en ik hebben met het vel van het konijn ons ook aardig uitgeleefd. Moe en voldaan vielen we in slaap.

De volgende ochtend stonden we vroeg op en vertrokken we met de boot naar de El Dorado-vallen. Daar konden we genieten van een prachtig uitzicht!

Later die dag vertrokken we voor een kleine wandeling naar de Blanche Marie vallen. Deze kan in niet onder woorden brengen, maar speciaal voor jullie doe ik mijn best! Ze waren ongeloofelijk:

• krachtig
• prachtig
• gek
• wild
• blauw met wit
• waterachtig
• ...

Bekijk gewoon de foto en probeer deze prachtige Blanche Marie maar eens te beschrijven, het lukt je niet!

Vervolgens moesten we deze ongeloofelijkprachtigzottecrazyknappe ... plek verlaten en vertrokken we met 'den Jos' verder op avontuur en een AVONTUUR dat werd het! 

We reden ons vast met 'den Jos'. Het gevolg:

• Tina vertrok naar huis met een hersenschudding en een auto met stagiaires die passeerde.
• Lien, mama van Lien en ik sleurde met boomstronken, takken en modder. Dat laatste was niet gewild, maar wel leuk en zat in het totaal pakket.
• Papa van Lien en Dion probeerden 'den Jos' te fixen. Wat was er aan de hand met 'Den Jos':
• Band rechtsachteraan was kapot en van de velg.
• De ontkoppelingspedaal was stuk door een lek in de leiding.
• De pool van de batterij was weer los.
• We hoopten dat we voor 7 uur (dan wordt het donker) weer konden vertrekken met 'Onze Jos'. (Ahja we hebben hem Jos gedoopt omdat we dit een leuke naam vinden. Ook omdat we vonden dat de Jos een deel van ons was, het was namelijk echt ons zorgenkindje en dat schept een band en voor hem een naam.)
• Uiteindelijk was de band gemaakt, konden we in eerste versnelling rijden en hadden de stokken in de bandengroeven hun werk bewezen. Onze Jos was weer vertrokken en wij ook.
• Ik maakte me wel veel zorgen rond Tina en zodra ik kon (geen bereik) heb ik Stijn (onze nieuwe huisgenoot) gebeld om te melden dat Tina eraan kwam, dat ze niet zo heel gezond was en dat hij goed voor haar moest zorgen. 
• We hebben onder een zalige wonder mooie prachtige sterrenhemel gegeten. Geweldig momentje! De vis die we toen aten, heeft nadien wel heel onze bagage doen stinken als de pest! Jak!
• We hebben een tussenstop van vier uur gemaakt bij wat mannen van de boomzagerij, hele lieve engelstalige mannen. Hier heb ik dan
• mijn engels goed bij geschaafd of de mannen waren heel lief en deden alsof ze mij verstonden. 
• een putje moeten graven om kaka in te doen en vervolgens toch bijna in mijn broek doen van de schrik omdat ik een sissend geluid achter me hoorde, ik denk dat ik nog nooit zoo snel kaka gedaan heb!
• bijna 4 uur lang op een houten stronk van een boom zitten wachten. Om dan te weten te komen dat er niets gemaakt was en we gewoon in eerste versnelling weer verder moesten rijden.
• Ik heb gestuurd in het donker op een zeer hobbelige kronkelige weg. Was een heel leuk avontuur!
• Tegen 6 uur 's ochtends kwamen we dan eindelijk in het midden van de weg die we moesten afleggen. Daar had ik ook even bereik, hier heb ik dan van geprofiteerd om Stijn wakker te bellen en te vragen hoe het met Tina was. Zijn antwoord ging als volgt : ' Hummm, ja,, mmm , Tina mmm ze is thuis mm... Tuut tuut tuut,' Stijn had opgelegd. :) Hier hebben we dan een uurtje in de auto geslapen en zijn toen verder op tocht vertrokken.
• We zijn enkele keren stil gevallen en moesten dan onze Jos telkens terug in gang duwen. 
• Vervolgens hebben we terug een platte band gereden en wanneer ik dacht dit kan niet meer erger, verloor onze Jos zijn aandrijving vooraan. Deze vonden we enkele meters verder terug. Onze Jos is toen stil heengegaan.

Zo dit was het avontuur met Jos. Ik heb er nog enkele zaken uitgelaten, maar voor de pittige details moeten jullie me maar een mail sturen!

Josette heeft ons heel weer thuis afgezet en voor degene die graag willen weten hoelang onze tocht in eerste versnelling geduurt heeft: 27 UUR!! (Normaal gezien 10 uur)

Het korte samenvatten is niet helemaal gelukt, mijn excuses hiervoor. Hopelijk hebben jullie nog genoeg fut om de rest van m'n blog verder te lezen!

Parbo Tour

Samen met de ouders van Lien en nog enkele andere Surinaamse stagiaires hebben we een rondleiding gekregen in de Parbo Brouwerij. We kregen allemaal een fancy brilletje en een uitleg van hoe ze in Suriname Bier in flesjes doen, welke flesjes ze hiervoor uitkiezen en dat het niet alleen in flesjes geraakt, maar ook in blikjes.

In de bar konden we dan genieten van een Parbo Stout, een Parbo en een chiller. = MMmmm!

Zanderij 1

Sander en Lotte, wanneer jullie ooit (nu best nog niet) aan kido's zouden beginnen, ik ben al helemaal gewoon aan de naam 'tante Hanne'. Hoe dit komt lees je als volgt:

Het is een mooie regenseizoendroge ochtend. De heer Stijn Q. Knigge en ik staan al vroeg op. Gepakt en gezakt vertrekken we naar het Parelhuis. (Dit is een weeshuis waar kinderen komen die helaas besmet zijn met HIV.)

Daar staan de kinderen al vol ongeduld en met hun i love Su zakjes klaar om te vertrekken. Wanneer ze het getoeter van de bus horen stormen ze naar buiten. De grotere kinderen helpen de bus mee inladen. Wanneer dit netjes gebeurd is, zijn we klaar om te vertrekken. Zanderij 1 here we come! Parelhuis good bye, tot over 3 dagen.

Zo vertrekken we van het Parelhuis voor een rit van 2 uurtjes. De kinderen zijn heel uitgelaten en blij dat ze eindelijk op trip vertrekken. Ik vind het allemaal een beetje eng. Uiteindelijk ken ik alleen Stijn. In mijn hoofd spoken de volgende gedachten: Wat gaan de kinderen denken van mij? Gaan ze me leuk vinden? Gaan ze mij accepteren? Vinden de andere stagiaires het leuk dat ik mee ga? Waarom kijken die tantes zo zuur naar mij?! ...

Tegen dat al de gedachten dus uit gespookt waren, waren we bijna in Zanderij 1 en had Chayenne mijn hart al helemaal gestolen.

Na een halve dag stoeien en ravotten, hadden alle kinderen mijn hard gestolen en werd er volmondig 'tante Hanne' over het plein geroepen. Dit gaf me een zalig gevoel!

Het waren drie ontzettend fijne dagen, maar ook heel ontroerend en hartverscheurend. De kinderen krijgen veel beloftes, maar deze worden zelden na gekomen.

Ik hoop dat ik met deze schatjes nog een aantal leuke tijden kan doorbrengen. Ik heb in ieder geval aan een toffe kerel van 12 beloofd dat ik hem ga helpen met zijn rekenen en taal en omdat de beloftes vaak niet nageleefd worden, ga ik bewijzen aan hem dat ik wel mijn beloftes kan waarmaken!

P.S. Verschiet er niet van als ik thuis kom met een stuk of 17 kinderen! ;)

De volgende blogs komen er ook aan, maar onze internetverbinding valt regelmatig weg, dus waarschijnlijk zal je hierop terug even moeten wachten. Al denk ik dat je met deze blog wel even bezig zal zijn.

Groet en tot over 3 weken!

Geen nieuws, goed nieuws!

Beste thuisblijvers!

Zijn jullie klaar voor een nieuw blog bericht? 

Ik weet dat het al een poos geleden is, maar de tijd vliegt vooruit als je je amuseert!

Amuseren?! Ja dat is het perfecte woord om mijn avontuur in Suriname te omschrijven.

Ik amuseer mij op SCHOOL:

• We hebben een presentatie gegeven over het onderwijssysteem van België en over het doel van onze stage.
• We hebben de resultaten verwerkt van de enquêtes.
• Ik ben begonnen met het  maken van de lessen, die de leerkrachten kunnen helpen bij het integreren van hun scholenband.
• We hebben één keer per week een meeting met Fahrida, dit is onze stagebegeleidster.
• We gaan twee dagen per week observeren, maar vooral participeren in scholen.
• We hebben een motivatiegesprek bijgewoond voor de leerlingen van het voortgezet onderwijs. (middelbaar onderwijs) 
• Ik leer veel bij over (het onderwijs) in Suriname.
• Wist je dat:
• ze het middelbaar onderwijs verdelen in twee groepen. Junioren ( 12 jaar -16 jaar) en Senioren (16 jaar - ...)
• VVOB aan het kweekscholenprogamma werkt, want dat de leerkrachten nu bijvoorbeeld, maar 2 uur wiskunde krijgen in hun laatste jaar?!
• de minister van onderwijs is opgestapt en ze nu geen minister van onderwijs meer hebben.
• er voor Desi Bouterse (President van Suriname) een internationaal arristatiebevel uitgevaardigd is.

Ik amuseer mij  OVERDAG en 's AVONDS:

• We (Lien, Tina, Renny en ik) hebben voor onze Belgische en Nederlandse vrienden op 1 maart een BBQ georganiseerd. Het was ZALIG! 
• Wat was er zoal zalig:
• De ribbekes!!!
• De kippenbillekes!!!
• De bbq-worstjes!!!
• De sfeer !!!
• Het feesten in Havana achteraf !!!
• Wat was er minder zalig:
• Het opstaan de dag nadien.

• Op 8 maart hebben we Holi Pagwa gevierd! Wat een feest!!
• Waarom vieren ze hier dat feest:
• Het is een Hindoestaans feest, een combinatie van een Lentefeest en nieuwjaarsfeest. Ze vieren dat het goede overwint van het kwade. Dit feest wordt gevierd op de dag na volle maan. 
• Hoe vierden wij dit feest:
• We vertrokken naar het Flamboyant Park in een witte t-shirt en met in ons hand een busje gekleurd poeder, niet wetende wat ons te wachten stond. Daar één maal aangekomen werden we al snel onherkenbaar. HEERLIJK zo'n moddergevecht met kleuren op Surinaamse muziek!
• Wat gebeurde er toen: 
• Ik kreeg de grootste cultuurshock die ik tot hiertoe in Suriname heb gehad. Een vriendin kreeg het benauwd en had geen gevoel meer in armen en benen. Met als gevolg, hop naar het ziekenhuis. 
  
  Toen we naar het ziekenhuis reden werden we nogmaals geconfronteerd met       het gebrek aan orde op de weg. Wanneer we bij ons in België een ziekenwagen horen aan komen, gaan we aan de kant staan. Hier in Suriname   is dit ook het geval, alleen de kant is hier een ruim begrip. Met als gevolg dat de wagens overal stonden en de ziekenwagen ertussen moest slalommen.
  
  Aangekomen in het ziekenhuis werden we niet verder geholpen alvorens we   betaald hadden, moesten we 10 SRD meer betalen dan de Surinamer, lag er overgeefsel en bloed op de grond,... 
  
  Toen had ik door dat ik niet in België was en dat ik de rest van mijn verblijf het  heel voorzichtig en veilig ga verder zetten.
  

• We (Yanka, Stijn, Lien en ik) volgen vanaf 13 maart 2 keer per week Salsa- les. Heel erg leuk, alleen moest ik wel wennen aan het feit dat de mannen, met wie je moet dansen, je zeer diep in de ogen of decolleté aankijken.

Ik amuseer mij in het WEEKEND:

• Van 3 tot 5 maart zijn we met z'n alle terug naar Danta Bai geweest. Het was weer ontzettend leuk! Dit keer hebben we minder gekke dingen gedaan dan vorige keer, maar amuseren deden we ons zeker wel!
• We zijn gaan raften! Zeer ZEER leuk!
• We hebben een heel stuk van de rivier afgedreven tot aan de plek waar we verbleven. Zeer ZEER leuk, maar ontzettend spannend voor een onervaren waterrat als ik.
• We zijn op een nachtelijke zoektocht naar kaaimannen geweest. Deze zijn we niet tegengekomen. Het water stond te hoog. Zeer ZEER jammer!
• We hebben een krab ontmoet genaamd 'Oscar'. (Moet eerlijk toegeven dat hij niet Oscar noemde maar dat ik zijn naam vergeten ben, maar Oscar klinkt zo goed, dus herinner ik me hem als Oscar!)
• We hebben kennis gemaakt met de liefjes van Kris en Charlotte. 
• We hebben ons busje moeten voorruit duwen toen het vastzat is het kleverige,vuile, roodachtige slijk.

• Van 10 tot 11 maart zijn we naar Overbridge gereden voor de Full Moon Party. De naam van deze party is niet helemaal waar, maar we hebben wel kunnen genieten van een bijna full moon. The Party was daar in tegen zijn naam volledig waard! Lekkere muziek, leuk dansend, trakterend en verdedigend gezelschap, een aangenaam weertje, lekker eten, ... ach wat wilt een mens meer?!

• Van 17 tot 18 maart zijn we dan naar Galibi vertrokken. Dit weekend was net zoals de andere weer een fantastische ervaring. 
• Hoe komt dit:
• We hebben schildpadden (echte reuzen, niet die kleintjes die wij in een vis bokaal thuis hebben staan!) zien wandelen naar het strand, zien eieren leggen, hun putje terug zien toe werpen en zien vertrekken naar de zee = ZALIG!
• We hebben genoten van sterren, zee en strand! 
• We zijn naar de zoo geweest. Hier heb ik met de volgende dieren proberen vriendschap te sluiten:
• met de sissende slang (jak!)
• met de kriebelende vogelspin
• met de knarsentandende kaaiman (wel een kleintje)
• met de pikkende toekan
• met de speelsesnoepgrage aap
• met de tammeschattige luiaard
• met de agressiefjaloerse neusbeer
• met het grotekonijnentandbreedglimlachend bos konijn

BESLUIT: Hanne AMUSEERT zich te pletter en vindt dat de tijd veel te snel voorbij vliegt!

Mi e sjie joe! 

DE Jane - swing!

                                                            Ik al Jane-swingend in Danta Bai!

SU SU SU SU RINAMEEE !

Het is al even geleden dat ik nog iets poste op mijn blog. Vandaar zie hier:

Er begint meer vaart te komen achter het scholenbanden project. De resultaten van de enquêtes die we hebben afgenomen moeten binnenkort binnen komen. Dan kunnen we aan de verwerking ervan beginnen en aan onze handleiding, Olé!

Ik ben nu volop bezig met het bedenken van lessen. Lessen die ze kunnen geven in België en Suriname. De bedoeling van deze lessen is, dat de scholen elkaar beter leren kennen en dat ze een beeld krijgen over het land van hun partnerschool.

Terwijl ik bezig ben aan de lessen, gaan we twee dagen per week een kijkje nemen in een scholenbandenschool. Heel leuk! Wel verschillend. Niet alle scholen werken hier hetzelfde. Ze werken natuurlijk ook anders dan in België, maar dit is normaal. Ze krijgen hier vaak zeer weinig middelen waar ze met kunnen werken. Zo moeten er sommige leerkrachten zelf hun bordveger kopen. Ook zitten ze met heel veel in de klas. Ik heb hier al klassen gezien van 40 man. Deze klassen zijn niet groot. Dus zitten ze ook wat op elkaar gepropt, waardoor het lesgeven nog extra bemoeilijkt wordt. Veel kinderen zitten ook niet meer op hun leeftijd. Ik heb kennis gemaakt met een klas (5de leerjaar) waarvan de helft er al voor de derde keer zat. Ik ondervond dat, ook al zaten ze er voor de derde keer, ze het niet erg zouden vinden dat ze er nog eens voor de vierde keer moesten zitten. (Sommige wel hé! Niet alle kinderen dachten er zo over.)

Buiten voor 't school werken, proberen we elk weekend op stap te gaan.

In het weekend van 18 februari zijn we naar Kofi Djompo of ook wel Lelydorp genoemd, geweest.

We zijn daar een vlindertuin gaan bezoeken. Aléé noem het maar een vlinderpark! Want tegenover onze vlindertuin in Knokke, is dit echt gigantisch.

Buiten het bekijken van vlinders in het vlinderpark, gingen we ook naar de plek waar de vlinders werden gekweekt. Buiten vlinders kweken ze hier ook schildpadden en slangen voor export. Hier mochten we de baby schildpadden eens vast nemen.

Na de wonderlijke wereld van vlinders, schildpadden en slangen trokken we verder door de wonderlijke straten van Suriname.

Toen we het huisje naderden waarin we dat weekend gingen verblijven, werden de straten bedekt met zand en putten. We bewogen in de auto dus van links naar rechts, van boven naar onder, van voor naar achter. Al mijn organen hebben dus elke kant van mijn lichaam kunnen ontdekken. Je kan dus wel geloven dat ik heel blij was toen ik ons vakantiehuisje zag en Wauw! wat voor huisje was dat. Het had een zwembad, een grote buiten keuken, een BBQ, ... = Genieten! Het was chillen geblazen!

We hebben hier het weekend al zwemmend, vollyballend, voetballend, kaartend,padden vangend, etend en genietend doorgebracht!

In het weekend van 25 februari zijn we niet ergens anders gaan overnachten. Wat zijn we dan wel gaan doen; we zijn naar de colakreek geweest. Nu denken jullie allemaal huh 'een kreek met cola wauw!' Neii fout! en voor degene die dat niet dachten, goed gedacht! 

Het is een kreek die gevuld is met bruinig, gelig water. Wanneer je er in zit heb je precies in een spuitkabine (zonnebank) gezeten. We zagen allemaal dus plotsklaps oranje. Daar ging mijn bruine kleur! Hier had ik dan zo lang voor moeten sparen! tss.. Ha! nee mijn bruine kleur is hier nog steeds (pech Lotte ik ga bruiner zien! ;))

Hier hebben we gezwommen, gezond (Niet lang want fuck wat was het heet!), gesteentjesvollybald (pijnlijk voor de knieën!) en natuurlijk niet te vergeten gegeten!

Na een dag van genieten zijn we dan maar weer naar huis gereden.

'S avonds gingen we naar 't vat. Daar was het carnavalsfeest en gingen er verschillende Surnaamse artiesten komen optreden. 

Nu had onze Hollander, ons gezegd dat je hier verkleed naar toe moest gaan. Mmm.. wij (Anouk, Yanka, Kris, Charlotte, Lien, Tina en ik) gingen ons dan ook maar verkleden! Charlotte en Lien zijn in Hawaïaanse babe gegaan. Anouk, Yanka, Tina en ik in een keurige piraat en Kris ging als hete vrouw. Helemaal opgetut, met de middelen die we hadden, kwamen we aan bij 't vat.

(Po onze taxi chauffeur lag trouwens de hele rit naar 't vat strijk van het lachen met Kris. Hij vertelde me dat ik Kris goed in het oog moest houden, want dat hij hier heel veel aandacht zou krijgen van de ( Po maakte met zijn hand de beweging naar onder.) jongens.)

Maar dus we kwamen aan bij 't vat. Daar stonden we dan, met het gedacht dat iedereen er zo knap als ons zou uitzien, nja dit was dus niet het geval. Iedereen had zijn knapste kleren aangetrokken. Toen spookte er verschillende dingen in ons hoofd:

'Die vuile Hollander! Nooit, Nooit vertrouwen we nog een Hollander! Hij heeft ons liggen gehad!' of ' Ja lap! Zie ons hier staan mm.. omkleden?' of  'Zou Stijn (Hollander) nu verkleed zijn?' of  ' Pff, wa kan ons het schelen, ze kennen ons hier toch ni!' of .. 

We zijn ons uiteindelijk gaan omkleden en toen we onze Hollander er zagen aankomen, ja toen dachten we tis niet waar hij heeft ons liggen gehad, tot hij ons vertelde dat hij verkleed was als snob. Mja verkleed, hij had een polo'tje aan getrokken. Naart schijnt is dus heel hard verkleed in Nederland! 

Voor de rest hebben we ons die avond bangelijk geamuseerd, hard gelachen en onze beste dansmoves boven gehaald!

De volgende dag was het onze grote-kuis-dag! We hebben ons huisje gekuist van kop tot teen. Nadat dit gebeurd was hadden onze bezwete lichamen dringend nood aan een frisse duik. Dus zijn we samen met Ilona en Jasmine gaan zwemmen in 't zin. Zalig genieten en we hadden het verdiend!

Nu voor de rest:

• Heb ik bakabana's leren bakken van mijn Surinaamse moeder!
• Heb ik Bami leren maken van mijn Surinaamse moeder!
• Hebben we gefitnest. (Surinaamse moeder Renny heeft hier een paar fitnestoestellen in huis staan.) We hebben gewichten gehoffen, buikspier oefeningen gedaan, op de twister gestaan, beenspieren verstevigd enz..
• Hebben we heel lekker eten gekregen van Renny!
• Heb ik professioneel een stinkende grote! vieze vuile mot verwijderd!
• Hebben we bezoek gekregen van een kakkende vleermuis! 
• Hebben we bezoek gekregen van een kleine schattige gekko. Die ik dan ook professioneel verwijderd heb uit ons huis.
• Is Prospére de slak stilletjes heen gegaan.
• Werd ik 's morgens nat wakker door een lek in het dak. (Lekker verfrissend.)
• Staan de straten weeral blank.
• Is het op de zonnige dagen zeker 30 graden warm!
• Zijn we al EEN MAAND hier in Suriname.
• Amuseren we ons hier mega te pletter hard!
• Is het hier super leuk!
• Wil ik van belange nog niet naar huis!

Zoals jullie dus wel merken heb ik het hier ontzettend hard naar mijn zin!

Voor degene die de kans hebben om op buitenlandse stage te gaan, heb ik één woord: 'DOEN!!!'

Groeten vanuit het 

prachtigeregenachtigeoverweldigendeknappesjikkeongeloofelijkeleukeparadijsige SURINAME!

(Foto's komen nog! Het duurt gewoon super lang, dus als ik tijd heb zie je ze verschijnen!)